Greta MeertKoen Van Den Broek / Catharina Van Eetvelde |
Vaartstraat 13 Rue du Canal |
fr
KOEN VAN DEN BROEK
Un terme qu’on associe souvent au travail de Koen van den Broek (Bree, 1973) est ‘Border’. Les frontières dominent littéralement ses toiles. Elles sont présentes dans les bordures de trottoir, les caniveaux, les déchirures de bitume, les ombres, les viaducs, etc. Cependant, dépassant leur insignifiance, ces lignes de démarcation se font les métaphoriques d’un mode de vie contemporain: le ‘life on the road’. Sujet populaire du cinéma et de la littérature traditionnelle américaine, beaucoup de ces images trouvent également leur origine dans des voyages le long des vastes autoroutes américaines. Van den Broek nous montre une ‘condition humaine’ actuelle; pas par la figure humaine mais par les traces qu’il laisse.
Ces motifs picturaux sont aussi une donnée formelle. Van den Broek flirte avec l’abstraction. Les bordures, les courbes et les craquelures illustrent de manière latente le caractère abstrait du paysage contemporain urbain, mais l’espace représenté est souvent encore davantage épuré jusqu’à une structure purement géométrique de lignes et de couleurs à plat, une anti-forme qui accentue la bidimensionnalité de la surface peinte. Cet équilibre subtil entre forme et couleur, perspective et superficie, figuration et abstraction, trahit une connaissance précise et un intérêt certain pour l’héritage relatif à l’histoire de l’art du vingtième siècle, de Matisse au minimalisme américain.
Le point de départ de l’œuvre est souvent une de ses propres photos. Depuis les années 1960, l’utilisation de la photo et du film est courante dans la peinture contemporaine. Pour le langage visuel de Van den Broek, les aspects plastiques spécifiques de ce média sont davantage déterminants que ses possibilités de reproduction. Par un cadrage accentué, une manipulation des lois de la perspective et un éclairage puissant, l’artiste crée une ambiance chargée et une monumentalité qui sape la pertinence du motif originel. L’expérience de l’image est importante, dans la tension entre l’espace figuré et l’espace conceptuel de la toile.
Durant le printemps, deux musées belges de renommée ont consacré une exposition à l’œuvre de Koen van den Broek. Outre la rétrospective au SMAK, déjà mentionnée, le Musée Royal des Beaux-Arts d’Anvers a exposé pour la première fois ses dessins de petit format. Son travail a également été montré à la ‘14th Vilnius Painting Triennial: False Recognition’ (CAC, Vilnius, Lituanie) et à la ‘Biënnale van de schilderkunst: Het sublieme voorbij’ (Musée Dhondt-Daenens/Musée Roger Raveel).
Catharina van Eetvelde
Catharina van Eetvelde (Gent, 1967) explore la force expressive aussi bien qu’apaisante de la ligne. Partant d’une ligne de contour stricte et d’une utilisation économe de la couleur, elle agence un univers formel particulier, complexe dans la composition, mais aussi d’un point de vue technologique et narratif.
La stratification imposante dans son œuvre découle en partie d’une méthode de travail sérielle (Jam, 2005; Glu, 2007). La série fonctionne comme un système, comme une unité d’organisation. Elle pourvoit à la structure sémantique et est déterminante pour l’élaboration d’une image dans un dessin, une installation ou une animation, ainsi que pour la corrélation possible avec d’autres ‘systèmes’ comme la musique (Glu, 2007), ou le mot parlé (Cruise, 2002-03).
Pour cette exposition une analyse précède le système et la méthode du médium lui-même. L’artiste entre dans un ‘méta’-niveau qui n’est toutefois pas totalement détaché de son travail:
“Il y a comme un fil rouge: le sujet même du dessin, je dessine sur le dessin. Je le pousse à son extrême, je le teste, je vois ce que le medium peut supporter et porter.”
Les dessins informatiques de Van Eetvelde démontrent le côté actuel et la pertinence du dessin artistique dans un univers digitalisé. L’évolution du médium ne se manifeste pas dans les pixels des vecteurs mais dans CTRL Z, une touche de clavier dont la fonction peut être traduite par ‘annuler et effectuer à nouveau’. L’implication d’une série infinie et invisible d’opérations touche au fondement, à la pratique et au système d’une discipline séculaire, et modifie son statut irrévocable.
Le concept central de cette exposition est relié à la métaphore ERG
ERG = ergänzen (compléter)
ERG = unité d’énergie
ERG = le désert de sable, dont les dunes sont continuellement sujettes au mouvement de sable par le vent.
ERG est illustratif de la question centrale: Comment est-ce possible de parvenir à une organisation formelle lorsque les paramètres sont variables? À l’aide de CTRL Z?
Sur 4 moniteurs un même mouvement est montré, selon une perspective différente et suivant son propre rythme. ERG semble spontané et associatif, comme une écriture automatique, mais la technique du CTRL Z contredit ceci. Les 4 animation seront - en partie - visibles simultanément au Centre Pompidou à Paris, où elles font partie de la collection et seront exposées durant ‘elles@pompidou3’.
nl
KOEN VAN DEN BROEK
Een term die vaak geassocieerd wordt met het werk van Koen van den Broek (Bree, 1973) is ‘Border’. Grenzen domineren letterlijk zijn doeken in de aanwezigheid van stoepranden, goten, asfaltscheuren, schaduwen, viaducten, etc. maar voorbijgaand aan hun banaliteit worden deze demarcatielijnen metaforisch voor een contemporaine levenswijze: ‘life on the road’. Een populair thema in de Amerikaanse literatuur- en filmtraditie, origineren vele van deze beelden eveneens in reizen langs de uitgestrekte Amerikaanse autowegen. Van den Broek toont ons een actuele ‘condition humaine’; niet via de menselijke figuur dan wel via de sporen die hij nalaat.
De picturale motieven zijn evenzeer een formeel gegeven. Van den Broek flirt met de abstractie. Borders, curbs en cracks illustreren op latente wijze het abstracte karakter van het hedendaagse, urbane landschap illustreren maar de verbeelde ruimte wordt vaak nog verder uitgezuiverd tot een louter geometrische structuur van lijnen en kleurvlakken, een anti-vorm die de twee-dimensionaliteit van het beschilderde vlak onderstreept. Dit subtiele evenwicht tussen vorm en kleur, perspectief en vervlakking, figuratie en abstractie verraadt een accurate kennis en preoccupatie met de twintigste-eeuwse kunsthistorische erfenis, van Matisse tot het Amerikaanse Minimalisme.
Het vertrekpunt van een werk is vaak een eigenhandig genomen foto. Sinds de jaren 1960 is het gebruik van foto en film een courant gegeven in de hedendaagse schilderkunst. Meer dan hun reproductiemogelijkheden zijn de specifieke beeldaspecten van deze media echter bepalend voor van den Broek’s beeldtaal. Via een uitgesproken cadrage, manipulatie van de perspectiefregels en sterke belichting creërt de kunstenaar een beladen sfeer en monumentaliteit die de relevantie van het oorspronkelijke motief ondergraven. De beleving van het beeld is belangrijk, de spanning tussen de verbeelde ruimte en de conceptuele ruimte van het doek.
Twee gerennommerde Belgische musea wijdden tijdens het voorjaar een tentoonstelling aan het werk van Koen van den Broek Naast de reeds vermelde retrospectieve in het SMAK, exposeerde het KMSK Antwerpen voor het eerst zijn tekeningen op kleiner formaat. Verder werd zijn werk getoond tijdens de ‘14th Vilnius Painting Triennial: False Recognition’ (CAC, Vilnius, Litouwen) en de ‘Biënnale van de schilderkunst: Het sublieme voorbij’ (Museum Dhondt-Daenens/Roger Raveelmuseum).
Catharina van Eetvelde
Catharina van Eetvelde (Gent, 1967) exploreert de expressieve zowel als de stillerende kracht van de lijn. Vertrekkend vanuit een strenge lijnvoering en spaarzaam kleurgebruik componeert ze particuliere vormenuniversa van een compositorische, technologische en narratieve complexiteit.
De sterke gelaagdheid in haar werk is deels terug te voeren tot een seriematige werkwijze (Jam, 2005; Glu, 2007). De serie fungeert als systeem, als organisatie-eenheid. Het voorziet in de semantische structuur en is bepalend voor de uitwerking van een beeld in een tekening, installatie of animatie en voor de mogelijke correlatie met andere ‘systemen’ zoals muziek (Glu, 2007) of het gesproken woord (Cruise, 2002-03).
Met deze tentoonstelling ligt een analyse voor van de systematiek en methodiek van haar eigen medium. De artieste betreedt een ‘meta’-niveau dat echter niet geheel vreemd is aan haar werk:
“Il y a comme un fil rouge: le sujet même du dessin, je dessine sur le dessin. Je le pousse à son exrème, je le teste, je vois ce que le medium peut supporter et porter.”
Van Eetvelde’s computertekeningen demonstreren de actualiteit en relevantie van de tekenkunst in een gedigitaliseerde wereld. De evolutie van het medium manifesteert zich niet in pixels of vectoren maar in CTRL Z, een klaviertoets wiens werking zich laat vertalen naar ‘ongedaan maken en opnieuw uitvoeren’. De implicatie van een oneindige en onzichtbare reeks bewerkingen raakt aan de essentie, het procedée en de systematiek van een eeuwenoude discipline en wijzigt haar onherroepelijk.
Het centrale concept van deze tentoonstelling wordt opgehangen aan de metafoor ERG
ERG = ergänzen (vervolledigen)
ERG = energie-eenheid
ERG = zandwoestijn waarvan de duinen continue onderhevig zijn aan de beweging van het zand door de wind.
ERG is illustratief voor de centrale vraag: Hoe is het mogelijk tot een organisatievorm te komen wanneer de parameters variabel zijn? Met de mogelijkheid van CTRL Z?
Via 4 monitoren wordt eenzelfde beweging getoond, vanuit een verschillend perspectief, volgens een eigen ritme. ERG lijkt spontaan, associatief, een écriture automatique maar de wetenschap van CTRL Z spreekt dit tegen. De 4 animaties zullen deels gelijktijdig te zien zijn in het Centre Pompidou te Parijs waar ze deel uitmaken van de vaste collectie en geëxposeerd zullen worden tijdens ‘elles@pompidou3’.
en
KOEN VAN DEN BROEK
Koen van den Broek's (Bree, 1973) work has often been associated with the notion of 'Border'. Indeed, borders literally dominate his canvases in kerbs, gutters, cracks in the asphalt, shadows, viaducts, etc. However, he takes these lines of demarcation beyond their banality and turns them into a powerful metaphor for a contemporary way of life: 'life on the road'. Referring to a theme that runs through American literature and film, many of these images find their origin along the vast American highways. Rather than through the human figure itself, van den Broek shows us a present-day 'condition humaine' through traces that humans leave behind.
The visual motifs are also formally strong. Van den Broek flirts with abstraction. While the borders, the kerbs and the cracks latently point at the abstract character of the present-day, urban landscape, the imagined space is further purified to a purely geometrical structure of lines and colours, an anti-form that underlines the two-dimensionality of the painted surfaces. This subtle balance between form and colour, perspective and levelling off, figuration and abstraction, betrays an accurate knowledge of and preoccupation with the heritage of 20th century art, from Matisse to American Minimalism.
Van den Broek's works often start from his own photographs. Since the 1960s photography and film have been used recurrently in contemporary painting. Even more than their capacity for reproduction, the specific aspects of these media have determined van den Broek's visual language. By means of an explicit framing, a manipulation of the rules of perspective and distinct lighting, the artist creates a charged atmosphere and monumentality that undermine the relevance of the original motif. What counts is the experience of the image, the tension between the imagined space and the conceptual space of the canvas.
This year Koen van den Broek has shown his work in two highly regarded Belgian musea. Apart from the retrospective in the S.M.A.K. in Ghent, he showed his drawings for the first time in the K.M.S.K. in Antwerp. During summer his work was shown at the ‘14th Vilnius Painting Triennial: False Recognition’ (CAC, Vilnius, Lithuania) and the ‘Biënnale van de schilderkunst: Het sublieme voorbij’ (Museum Dhondt-Daenens/Roger Raveelmuseum).'In the present exhibition in Greta Meert Gallery Koen van den Broek shows a number of new oil paintings.
Catharina van Eetvelde
Catharina van Eetvelde (Gent, 1967) explores both the expressive and the stylising power of the line. Starting from a strict drawing of the line and an economical use of colour, she composes particular universes of forms with a compositorial, technological and narrative complexity of their own.
The forceful layering of her work can partly be attributed to its serial procedure (Jam, 2005; Glu, 2007). The series functions as a system, as an organising unit. It provides the semantic structure and determines the elaboration of an image in a drawing, installation or animation and the possible correlation with other 'systems' such as music (Glu, 2007) or the spoken word (Cruise, 2002-03).
In the present exhibition Catharina van Eetvelde sets out to analyse the structural system and the methodology of her own medium. She enters a meta-level that is not unfamiliar to her work:
"There is, as it were, a connecting theme: the subject of the drawing, I draw on the drawing, I drive it to extremes, I put it to the test, I search for what the medium can take and bear"
Van Eetvelde’s computer drawings demonstrate the topicality and relevance of the art of drawing in a digitised world. The current development of the medium shows itself not in pixels or vectors, but in CTRL-Z, a computer key that executes 'undo and redo'. The implication of an endless and invisible series of operations touches the essence, the process and the systematic nature of an age-old discipline, and thus changes it irrevocably.
The central concept of this exhibition rests on the ERG metaphor.
ERG = ergänzen (to complete)
ERG = unit of energy
ERG = wind-swept sand dunes, continuously changing under the impact of the wind.
ERG highlights the central question: How can formal organisation be achieved when the parameters are variable? By using CTRL-Z?
On four screens the same movement is shown, from different points of view, each following their own rhythm. ERG looks spontaneous, associative, an écriture automatique, but the knowledge of CTRL-Z contradicts this. The four animations will be shown simultaneously in the Centre Pompidou in Paris, as part of the permanent collection and will be put on shown during ‘elles@pompidou3’.
BRUSSELS ART DAYS
12.09.10
Gallery
Weekend